Υπάρχει τρόπος να μην επηρεαζόμαστε από την (ενοχλητική) κριτική – και είναι ευκολότερο απ’ όσο φανταζόμουν!

Διάβάζοντας τα σχόλια και τα μηνύματά σας μετά από αυτό το post είχα κρατήσει κάτι που ήδη βέβαια ήξερα και από την προσωπική μου εμπειρία: Το πόσο πολύ επηρεαζόμαστε οι μαμάδες από την κριτική και τον σχολιασμό που συχνά ασκούν οι γύρω μας.

‘Οπως σας έχω γράψει πολλές φορές θέλω πάντα να ξέρω τι σκέφτεστε και να μοιραζόμαστε τους  προβληματισμούς μας ώστε να μπορώ να δημιουργώ θέματα που σας ενδιαφέρουν και γι αυτό έψαχνα εδώ και καιρό την ευκαιρία να επανέλθω σε αυτό το ζήτημα με κάτι που να αξίζει πραγματικά. Επιβεβαιώνοντας ότι “το καλό πράγμα αργεί να γίνει” επιστρέφω σήμερα με πολύ σπουδαίο υλικό!

Είναι μεγάλη χαρά που για το σημερινό post φιλοξενώ στο MommyStyle τον Transformation Coach – ή “Coach Αλλαγής” (και μπαμπά!) Τάκη Πέρκιζα ο οποίος βοηθά στελέχη να συνδυάσουν αποτελέσματα με προσωπική ολοκλήρωση και ευτυχία. Θα μου πεις, τι κάνει εδώ ένας άνθρωπος που δουλεύει με τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις; Η αλήθεια είναι ότι και η δική μου έκπληξη ήταν μεγάλη όταν ο Τάκης μου υποσχέθηκε να βρει χρόνο στο πολυάσχολο πρόγραμμά του ώστε να μας δείξει τον τρόπο να μην επηρεαζόμαστε από την κριτική και τα σχόλια των διαφόρων… καλοθελητών αλλά μιας και ως νέος μπαμπάς είναι και ο ίδιος ευαισθητοποιημένος στις προκλήσεις των μαμάδων μου έκανε την τιμή να κάνει ένα διάλειμμα για να μοιραστεί μαζί μας τις αποτελεσματικές του τεχνικές.

Τον ευχαριστώ πολύ και του δίνω κατευθείαν το λόγο!

Το post είναι μεγαλούτσικο (αλλά πολύ ουσιαστικό) οπότε καθίστε αναπαυτικά, πάρτε τον καφέ σας και καλή ανάγνωση!

Όταν είσαι νέα μαμά είναι σαν να “ανεβαίνεις απότομα πίστα”. Αντιμετωπίζεις πολλές προκλήσεις σε πολλά διαφορετικά επίπεδα, όχι μόνο με το μεγάλωμα του παιδιού σου αλλά και με τη διαχείριση του εαυτού σου.

Μέσα σε όλα αυτά που έχεις να αντιμετωπίσεις, το να δέχεσαι και την κριτική των άλλων, λεκτική ή σιωπηρή, για το πόσο “καλή μαμά” είσαι, πόσο σωστά κάνεις τα πράγματα ή όχι, πολλές φορές είναι και η σταγόνα που ξεχειλίζει μέσα σου το ποτήρι. Μπορεί να σε γεμίζει τύψεις, να σε μπερδεύει ή να σου δημιουργεί ανασφάλεια που πιθανώς να μεταφέρεις ασυνείδητα και στο ίδιο το παιδί. Μπορεί να σου δημιουργεί εκνευρισμό, μια αχρείαστη αύξηση της εσωτερικής σου έντασης που σε μια περίοδο γενικότερης αναστάτωσης, μπορεί να σε κάνει να ξεσπάς εκεί που δεν χρειάζεται.

Ως Coach Αλλαγής στις Επιχειρήσεις χρησιμοποιώ συνέχεια τις απλές τεχνικές που θα δεις παρακάτω με ανθρώπους ή ομάδες που θέλουν να βελτιώσουν κάτι στην ζωή τους, ή απλά θέλουν να αισθάνονται καλυτέρα και να διαχειρίζονται καλύτερα τον εαυτό τους. Τα αποτελέσματα είναι πάντα εκπληκτικά γι αυτό θέλω να τα μοιραστώ και μαζί σου.

Πως λοιπόν αντιμετωπίζεις την κριτική; Για να το πέτυχεις είναι κατ΄ αρχήν σημαντικό να κάνεις 2 απλές παραδοχές:

pos-na-antimetopiseis-tin-kritiki-quote-

Παραδοχή Πρώτη : Eίναι κατανοητό και ανθρώπινο ότι μια κριτική που δέχεται κανείς σε περιόδους σημαντικών αλλαγών και υψηλής έντασης στη ζωή του μπορεί να εγείρει έντονα συναισθήματα. Οπότε το πρώτο πράγμα που είναι σημαντικό να κάνεις είναι να αποδεχτείς ως πραγματικότητα ότι η κριτική σε ενοχλεί και αυτόματα να αφήσεις μέσα σου αυτή την αποδοχή να σε χαλαρώσει. Γιατί; Βασικός κανόνας του Νου: Όταν θέλεις να σταματήσεις μια κατάσταση πρώτα την αποδέχεσαι, όταν θέλεις να την παρατείνεις απλά αντιστέκεσαι (όταν λες π.χ. “δεν πρέπει να με πειράζει η κριτική”).

Πρακτικά: Κλείσε τα μάτια, πάρε 3 βαθιές αναπνοές και επανάλαβε νοερά ή και φωναχτά: “Aποδέχομαι ότι ο Χ έχει μια διαφορετική οπτική γωνία από την δική μου και επιλέγει να με κρίνει”. Επανάλαβε πάνω από 60″, αφήνοντας την αποδοχή της πραγματικότητας αυτής να κατακαθίσει μέσα σου. Η πραγματικότητα είναι αυτή που είναι, είτε την αποδεχτείς είτε όχι. Άφησε αυτή την συνειδητοποίηση να σε χαλαρώσει και σε ηρεμήσει καθώς συνεχίζεις να παίρνεις βαθιές αναπνοές. Καθώς κάνεις την άσκηση, θα έρχονται στο μυαλό σου πολλές -σχετικές ή άσχετες- σκέψεις και συναισθήματα. Παρατήρησε τα απλά με διάθεση περιέργειας (“Α, ενδιαφέρον!”) και όχι κρίσης (“δεν θα έπρεπε να αισθάνομαι έτσι”). Πάρε όση ώρα χρειάζεται. Παρατήρησε τα συναισθήματα για λίγη ώρα (πάλι χωρίς να τα κρίνεις ή να τα διώχνεις) και εντόπισέ τα επάνω στο σώμα σου: Βάλε το χέρι σου στο σημείο που νιώθεις το συναίσθημα να δημιουργείται και άφησε το εκεί όση ώρα κάνεις την άσκηση. Όταν αισθανθείς ότι έχεις αποδεχτεί την πραγματικότητα και τα συναισθήματά σου άνοιξε τα μάτια. Επανάλαβε όσες φορές την ημέρα χρειάζεται μέχρι να νιώσεις πλήρη αποδοχή.

pos-na-minepireazwsai-apo-tin-kritiki-quote-2

Παραδοχή Δεύτερη: Αυτό που μπορείς να αλλάξεις δεν είναι η κριτική των άλλων. Ούτε η πρόθεσή τους. Ούτε τα κίνητρα τους. Αυτό που πρέπει και μπορείς να αλλάξεις είναι ο τρόπος που εσύ βλέπεις, φιλτράρεις και επεξεργάζεσαι αυτό που εκλαμβάνεις από τους άλλους. Άρα το δεύτερο σημαντικό πράγμα είναι η αποδοχή ότι αυτό που πρέπει να αλλάξεις είναι ο δικός σου τρόπος επεξεργασίας, το δικό σου φίλτρο. Και να πάρεις τη ευθύνη γι αυτό. Παίρνοντας την ευθύνη, αμέσως γίνεσαι κύριος του εαυτού σου πάλι, ενώ ρίχνοντας τα βάρη σε εκείνους που σου κάνουν την κριτική συνεχίζεις να εξαρτάσαι από τις διαθέσεις τους. Τόσο απλό, ε;

Πρακτικά: Kλείσε τα μάτια, πάρε 3 βαθιές αναπνοές και επανάλαβε: “Παίρνω την ευθύνη εξ’ ολοκλήρου για το πως νιώθω. Μόνο εγώ είμαι υπεύθυνη για το πως νιώθω”. Αν κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας νιώσεις τον εαυτό σου να σε “κρίνει” για το πως νιώθεις δημιουργώντας σου τύψεις, απλά μαρκάρισε το σαν σκέψη και συνέχισε να αναπνέεις και να επαναλαμβάνεις. Θέλουμε να επικεντρωθείς στην αποδοχή της ευθύνης που ξε-αγκιστρώνει το Νου σου από τις ανούσιες σκέψεις. Η κριτική και οι τύψεις είναι ανούσιες σκέψεις. Είναι στο χέρι μας αν θα μείνουμε σε αυτές ή απλά θα τις αφήσουμε να φύγουν όπως ήρθαν. Αποδεχόμαστε ότι είναι ΟΚ να έρχονται, αλλά επικεντρωνόμαστε σε αυτό που επιλέγουμε.

pos-na-min-epireazwsai-apo-tin-kritiki-quote-2

Έχοντας σαν βάση τις δύο παραπάνω παραδοχές, θέλω μοιραστώ μαζί σου μερικά “μυστικά” για το πώς να πετύχεις σταδιακά αυτή την αλλαγη του εσωτερικού φίλτρου. Κάποια αυτά τα μυστικά μπορεί να σου φανούν περίεργα και κατά πάσα πιθανότητα είναι πολύ διαφορετικά από την ανακλαστική, συνήθη αντίδρασή σου, στοχεύουν όμως στον να επανα-προγραμματίσεις το Νου σου για το πως θα εκλαμβάνει την κριτική. Απλά, η “γλώσσα προγραμματισμού” στο λογισμικό του Νου είναι πολύ διαφορετική από αυτό που έχουμε συνηθίσει να κάνουμε.

Η Nευροεπιστήμη τα τελευταία χρόνια έχει κάνει θαύματα στο να μας εξηγήσει σε μεγάλο βαθμό πως λειτουργεί ο ανθρώπινος Νους. Μας έχει δώσει πρακτικούς τρόπους και εργαλεία για να διαχειριστούμε εσωτερικές καταστάσεις και συναισθήματα ώστε να είμαστε ήρεμοι, ισορροπημένοι και εστιασμένοι σε αυτά που κάνουν τη διαφορά στη ζωή μας και μας βοηθούν να πετυχαίνουμε τους στόχους μας.

Τι μπορείς να κάνεις λοιπόν για να ενεργοποιήσεις και να εξασκήσεις εκείνα τα μέρη του Νου σου που θα σε βοηθήσουν να αλλάξεις τον τρόπο που φιλτράρεις την κριτική, να αισθάνεσαι καλύτερα και να βοηθήσεις την ηρεμία και τη γαλήνη στην καθημερινότητά σου;

Είναι 4 συγκεκριμένα πράγματα τα οποία με την επανάληψη και την εξάσκηση θα σε κάνουν σταδιακά να πετύχεις τον παραπάνω στόχο σου:

 

pos-na-min-epireazesai-apo-tin-kritiki-quote-2

1.Αναγνώρισε το συναίσθημα

Κάθε φορά που νιώθεις ότι απειλείσαι από την κριτική, ακριβώς τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι αρχίζει να χτίζεται και πάλι μέσα σου μια δυσάρεστη αίσθηση, μια ένταση η ένα αρνητικό συναίσθημα, ακολούθησε τα εξής βήματα :

  • Πάρε 3 βαθιές αναπνοές και κλείσε τα μάτια
  • Αναγνώρισε το συναίσθημα με παρατηρητική διάθεση (Α, ενδιαφέρον). Μην το κρίνεις, μην το διώχνεις, μην του φέρεσαι ως ανεπιθύμητο!
  • Εντόπισε το στο σώμα σου. Βάλε το χέρι σου εκεί που νιώθεις το συναίσθημα.
  • Χρησιμοποιώντας τη φαντασία σου δες το σαν να μπορείς να το “μετρήσεις” με τις αισθήσεις και δώσε του: σχήμα (τι σχήμα έχει;), μέγεθος (κάνε με τα χέρια σου, τι μέγεθος έχει;), υφή (πως μοιάζει άμα το πιάσεις;), χρώμα (τι χρώμα έχει;), όνομα (δώσε του ένα όνομα εκείνη τη στιγμή αυθόρμητα), μυρωδιά και φωνή (πως ακούγεται η φωνή του όταν σου μιλάει;)
  • Συνέχισε να το παρατηρείς, χωρίς να το κρίνεις και φαντάσου ότι έχει κάτι να σου πει (πάντα με τη φαντασία σου). Αν έχει, άκουσέ το χωρίς να το κρίνεις.
  • Ευχαρίστησέ το και άφησε το να φύγει – αν θέλει. Αν όχι, φαντάσου ότι το προσκαλείς να κάτσει μαζί σου, αλλά με μια πιο φιλική για σένα μορφή. Δες με τα μάτια της φαντασίας σου να αλλάζει το χρώμα, η υφή, ίσως το μέγεθος, ή μυρωδιά κλπ σε πιο οικείες & φιλικές για εσένα αισθήσεις. Πάρε το χρόνο σου και άνοιξε τα μάτια όταν η “μεταμόρφωση του” έχει ολοκληρωθεί.
  • Όταν επαναληφθεί το συναίσθημα, καλοδέξου με τη φαντασία σου τον “γνωστό σου φίλο” στο σώμα σου, και χρησιμοποίησε το όνομά του αλλά και την προηγούμενη αλλαγμένη μορφή του. Παρατήρησε τον για λίγο και αν χρειαστεί επανάλαβε τη διαδικασία του προηγούμενου βήματος.

Κάθε φορά που επαναλαμβάνεις τα παραπάνω –πάντα με παρατηρητική και όχι κριτική διάθεση– θα δεις ότι το αρνητικό συναίσθημα θα εμφανίζεται όλο και πιο αραιά και θα σε επηρεάζει όλο και λιγότερο.

2. Βρες κάτι θετικό (στην κριτική) και ευχαρίστησε τον άλλον για αυτό

Η κριτική του άλλου είναι απλά μια άποψη. Το πως διαβάζει ο Νους αυτή την άποψη είναι θέμα επιλογής. Αν η επιλογή σου είναι ασυνείδητη, θα συνεχίσεις να ταλαιπωρείς τον εαυτό σου. Κάνε την επιλογή σου λοιπόν συνειδητή ως εξής: Κάθε φορά που δέχεσαι -η σκέφτεσαι- την κριτική, σκέψου ΕΝΑ θετικό που μπορεί αποκομίσεις από αυτήν την κριτική (το ότι… με βοηθάει να…). Αν δεν βρίσκεις ότι υπάρχει κάτι προφανώς θετικό – στην αρχή θα σου είναι ίσως πιο δύσκολο- ψάξε με το φανάρι της δημιουργικότητάς σου και κατασκεύασε ένα. Κάνε το σαν παιχνίδι: “Το ότι μου επισημαίνει ότι δεν βάζω το παιδί μου να πειθαρχεί για να κοιμάται μόνο του, με βοηθάει να συνειδητοποιήσω πόσο σημαντικό είναι για εμένα να δίνω τη μέγιστη στοργή και αγάπη στο παιδί μου. Έτσι του δίνω ακόμα περισσότερη”.

Επανάλαβε μέσα σου τη νέα οπτική γωνία του θετικού. Συγκεντρώσου μόνο σε αυτή την οπτική γωνία. Δεν πειράζει αν δεν την “πιστεύεις” 100%, απλά θυμήσου ότι είναι επιλογή σου να βλέπεις τα πράγματα από αυτή την οπτική γωνία τη συγκεκριμένη στιγμή. Στο τέλος ευχαρίστησε μέσα σου τον άνθρωπο που σου έδωσε τη δυνατότητα να έχεις αυτή τη συνειδητοποίηση. Μπορείς αν θέλεις ακόμα και να του είσαι ευγνώμων γι αυτό (δεν χρειάζεται φυσικά να επικοινωνήσεις τίποτα από αυτά στον ίδιο τον άνθρωπο).

Προπονώντας τον εαυτό σου να ανακαλύπτεις το θετικό ανοίγεις και δυναμώνεις νέους θετικούς νευροσυσχετισμούς κάθε φορά που δέχεσαι την κριτική και σταδιακά αποδυναμώνεις τους υπάρχοντες νευροσυσχετισμούς που σε κάνουν να αισθάνεσαι άσχημα.

3. Δες τον άλλον με συμπόνοια

Την επόμενη φορά που θα δεχτείς κριτική από αυτόν τον άνθρωπο αποφάσισε ότι θα τον κοιτάξεις με ένα άλλο μάτι απ’ ό,τι συνήθως. Φαντάσου ότι βάζεις τα γυαλιά της συμπόνοιας και της ενσυναίσθησης και αισθάνεσαι ότι από κάπου έρχεται η πεποίθηση αυτή του ανθρώπου που προκαλεί την κριτική.  Ίσως έτσι μεγάλωσε, αυτές τις αξίες πήρε. Ίσως έχει κάποια δυσάρεστα βιώματα, ίσως απλά να έχει καλή πρόθεση αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει από τις πεποιθήσεις του. Η ίσως να έχει  “κακή” πρόθεση’γιατί μέσα του κάτι τον βασανίζει και πρέπει να το αναπαράγει σε άλλους. Μην μπεις στον πειρασμό της ψυχανάλυσης και της έρευνας. Απλά φορά τα γυαλιά της ενσυναίθησης και της συμπόνοιας για τον άνθρωπο, όχι για τη συμπεριφορά του. Στείλε του κύματα συμπόνοιας και προχώρα παρακάτω.

Παράγοντας “κύματα” ειλικρινούς ευγνωμοσύνης και συμπόνοιας για τον άνθρωπο προγραμματίζεις το Νου σου να σταδιακά να αισθάνεται καλύτερα κάθε φορά που δέχεσαι κάτι από αυτόν τον άνθρωπο. Αυτό αυτόματα, μετατοπίζει το focus από το “κακό” συναίσθημα που προκαλεί η κριτική.

4. Σταμάτα αμέσως κάθε είδους δική σου κριτική

Όσο κάνεις κριτική διεγείρεις στον εγκέφαλο σου Συνάψεις και Νευρονοδιαδρόμους που σχετίζονται με την κριτική. Οι ίδιες συνάψεις και οι ίδιοι νευρονοδιαδρομοι χρησιμοποιούνται και όταν δέχεσαι κριτική. Οπότε κάνοντας κριτική είναι σαν να προπονείς τον εαυτό σου να γίνεται πιο δεκτικός και ευαίσθητος στην κριτική που δέχεσαι. Είναι σαν να προκαλείς αυτό που σου συμβαίνει!

pos-na-min-epireazesai-apo-tin-kritiki-quote-2

Οπότε: Πάρε άμεσα την απόφαση να σταματήσεις κάθε είδους κριτική σε οποιονδήποτε για οτιδήποτε. Μπορείς να παρατηρείς και να βοηθάς όταν σου ζητείται κάτι. Όταν όμως πιάνεις τον εαυτό σου να βάζει ταμπέλες (καλό-κακό, ηθικό-ανήθικο, σωστο-λαθος, εφικτό-ανέφικτο, έξυπνο-χαζό κλπ.) τότε – χωρίς να το καταλάβεις σκάβεις το λάκκο σου μέσα στον ίδιο σου το Νου. Τη στιγμή που θα σου έρθει μια σκέψη κρίσης, παρατήρησε την, αποδέξου την ως πραγματικότητα (ότι ήρθε), χαρακτήρισε τη απλά ‘σκέψη’ και άστη να φύγει. Δεν είναι επιλογή σου να σου έρχονται σκέψεις κρίσης, είναι όμως απόλυτη επιλογή σου αν στέκεσαι σε αυτές η αν τις αφήνεις να φύγουν.

Και να θυμάσαι: Η κριτική και οι προθέσεις των άλλων δεν είναι στο χέρι σου. Το πώς εκλαμβάνεις η επεξεργάζεσαι εσύ την κριτική, είναι.

 

 

Διάβασε ακόμα:

No Comments

Leave a Comment