Παιδικός σταθμός – Νηπιαγωγείο: 33 Ερωτήσεις που θα βοηθήσουν στην επιλογή

Ήμουν από τις τυχερές μαμάδες που “πέτυχα” το σχολείο μας με την πρώτη. Η αύρα, η οικογενειακή του ατμόσφαιρα και το εκπαιδευτικό προσωπικό μου άρεσαν από την πρώτη στιγμή και η συζήτηση που είχα με την ιδιοκτήτρια του σταθμού – με την οποία πλέον κάνουμε και παρέα (αυτό λέει πολλά!)- με έπεισε ότι ήταν η ιδανική επιλογή για εμάς.  Επειδή όμως αυτές τις μέρες μιλάω με πολλές φίλες μου που ετοιμάζονται για το “μεγάλο βήμα”, σκέφτηκα να αφιερώσω το πρώτο Back To School post στη διαδικασία της επιλογής παιδικού σταθμού και νηπιαγωγείου.

Για το σημερινό post συγκέντρωσα λοιπόν μία σειρά από ερωτήσεις που θεωρώ ότι θα σας φανούν χρήσιμες κατά τη διαδικασία αναζήτησης παιδικού σταθμού – νηπιαγωγείου αλλά εννοείται ότι όπως πάντα περιμένω και τις δικές σας προτάσεις στα σχόλια, στο Instagram (@elenapakou) και στο Facebook.

Έχουμε και λέμε λοιπόν…

Βασικές ερωτήσεις για την επιλογή παιδικού σταθμού – νηπιαγωγείου:

  • Ποιο είναι το ωράριο; (και αν υπάρχουν διαφορετικά προγράμματα που μπορεί να επιλέξει ο γονιός).
  • Ποια είναι η εκπαιδευτική προσέγγιση – φιλοσοφία που ακολουθεί ο παιδικός σταθμός – νηπιαγωγείο;
  • Πόσα παιδιά φοιτούν στο σχολείο και ποια είναι η αναλογία μαθητών – δασκάλων ανά ηλικία / τάξη. Το υπουργείο ορίζει ένα συγκεκριμένο μέγιστο αριθμό μαθητών ανά εκπαιδευτικό αλλά πέρα από το τυπικά σωστό έχει σημασία να δεις και κατά πόσο οι τάξεις του εν λόγω σταθμού είναι αρκετά ευρύχωρες ώστε να φιλοξενήσουν με άνεση τον εκάστοτε αριθμό παιδιών.
  • Τι σπουδές / πιστοποιήσεις έχει το προσωπικό και ποια είναι τα χαρακτηριστικά στα οποία δίνει ιδιαίτερο βάρος η διεύθυνση κατά τη διαδικασία της πρόσληψης; Υπάρχει πρόβλεψη συνεχούς μετεκπαίδευσης;
  • Πώς γίνεται η διαδικασία της προσαρμογής των νέων μαθητών;
  • Με ποιον τρόπο ενημερώνονται οι γονείς για την εξέλιξη των παιδιών; Υπάρχει κάποια σταθερή ώρα – μέρα της εβδομάδας που μπορεί κανείς να μιλήσει με τις / τους εκπαιδευτικούς πέραν των 2-3 προβλεπόμενων συναντήσεων γονέων – εκπαιδευτικών;
  • Ποιες είναι οι καθημερινές δραστηριότητες των παιδιών; (Ένα ενδεικτικό ημερήσιο πρόγραμμα είναι πάντα διαφωτιστικό).
  • Εάν ο παιδικός σταθμός – νηπιαγωγείο προσφέρει φαγητό, πώς διαμορφώνεται ένα ενδεικτικό εβδομαδιαίο πρόγραμμα;
  • Ποια είναι η προσέγγιση που ακολουθεί το σχολείο στα θέματα πειθαρχίας; Ακολουθούν την προσέγγιση της “τιμωρίας” και αν ναι με ποιον τρόπο την εφαρμόζουν;
  • Πώς αντιμετωπίζουν τις “παρεκκλίνουσες” συμπεριφορές;
  • Είναι το προσωπικό εκπαιδευμένο για να παρέχει πρώτες βοήθειες;
  • Τι περιλαμβάνουν τα δίδακτρα και τι χρειάζεται να παρέχουν οι γονείς στο σχολείο επιπρόσθετα (π.χ μωρομάντηλα – υλικά χειροτεχνίας κλπ)
  • Τι συμβαίνει σε περίπτωση που ο γονιός χρειαστεί εκτάκτως να καθυστερήσει για την παραλαβή του παιδιού;
  • Ακολουθεί το σχολείο κάποιο πρόγραμμα δραστηριοτήτων όπως π.χ μπαλέτο, κολυμβητήριο, καράτε; (Το πρόγραμμα Mini Tennis – Mini Sports που κάνουν πολλά σχολεία είναι εξαιρετικό)

Ένα βήμα παραπέρα για την επιλογή παιδικού σταθμού – νηπιαγωγείου:

  • Πόσο “πιεστικοί” είναι οι εκπαιδευτικοί με τα θέματα γραφής – ανάγνωσης στο προνήπιο – νήπιο; Υπάρχει ένα ενδιαφέρον debate σχετικά με αυτό το ζήτημα οπότε καλό θα ήταν να το ψάξεις, να το  συζητήσεις και ανάλογα και με τη δική σου στάση να κρίνεις αν το περιβάλλον ταιριάζει ή όχι στις πεποιθήσεις σου.
  • Με ποιον τρόπο γίνεται η εκμάθηση των αγγλικών εάν ο παιδικός σταθμός – νηπιαγωγείο διαθέτει αντίστοιχο πρόγραμμα; Πρόκειται για τη μητρική γλώσσα της δασκάλας; (προφανώς αυτό δεν είναι το κρισιμότερο στοιχείο αλλά θεωρώ ότι αποτελεί ένα μικρό “plus”)
  • Με ποιον τρόπο ενθαρρύνεται η δημιουργία διαπροσωπικών σχέσεων και η καλλιέργεια του πνεύματος της συνεργασίας;
  • Ποια είναι η φιλοσοφία του σταθμού σε σχέση με το φαγητό; Οι γιατροί προειδοποιούν όλο και πιο έντονα τα τελευταία χρόνια ότι δεν πρέπει να πιέζουμε τα παιδιά να φάνε εάν δεν θέλουν και η διαμόρφωση μιας υγειούς σχέσης με το φαγητό είναι πολύ σημαντική για την μετέπειτα ζωή των παιδιών.
  • Δίνεται βάση σε αξίες – έννοιες όπως ο σεβασμός, η ευγένεια, η φιλία, η αγάπη, η φιλοζωία κ.ο.κ; Με ποιον τρόπο έρχονται τα παιδιά σε επαφή με τις έννοιες αυτές (παιχνίδι, θεατρικές παραστάσεις, επισκέψεις;)
  • Πόσες ώρες περνούν τα παιδιά μέσα στην τάξη και πόσες έξω; Ενθαρύνεται η επαφή με τη φύση; Και αν ναι με ποιον τρόπο;
  • Πόσο χρόνο ελεύθερου παιχνιδιού συμπεριλαμβάνει το ημερήσιο πρόγραμμα;
  • Υπάρχει το θρησκευτικό στοιχείο στην καθημερινότητα;
  • Τι διαδικασία ακολουθείται όταν παρατηρηθεί μια αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού; Πότε ενημερώνονται οι γονείς;
  • Πώς διαχειρίζεται ο παιδικός σταθμός –  νηπιαγωγείο ζητήματα αλλεργιών ή προβήμάτων υγείας;
  • Υπάρχει πρόβλεψη “εκπαίδευσης” στην τουαλέτα και αν ναι με ποιον τρόπο προσεγγίζουν το θέμα;
  • Εάν η καθημερινή ενημέρωση γίνεται μέσω τετραδίου, τι πληροφορίες παρέχονται; Κάτι γενικό (π.χ “κάναμε μουσικοκινητική αγωγή και παίξαμε στον κήπο”) ή κάτι πιο συγκεκριμένο (π.χ “Ο Γιώργος σήμερα είχε πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες για το παιχνίδι στον κήπο αλλά δεν είχε όρεξη την ώρα της μουσικοκινητικής αγωγής”; ) Προσωπικά, τόσο όσο ο γιος μου ακόμα δεν μιλούσε όσο και στην πορεία που απλώς βαριόταν να μου πει τι έκανε στο σχολείο έβρισκα πολύ βοηθητικό να έχω μια πιο λεπτομερή ενημέρωση παρόλο που καταλαβαίνω απόλυτα ότι αυτό είναι ένας έξτρα κόπος για τη δασκάλα.
  • Εάν στο οικογενειακό πλάνο υπάρχει σκέψη για δεύτερο (ή τρίτο!) παιδάκι βοηθά να ξέρεις εάν ο σταθμός διαθέτει βρεφικό τμήμα. Τόσο η πρακτική ευκολία του να έχεις και τα δύο παιδιά στον ίδιο παιδικό σταθμό όσο και η βοήθεια στην προσαρμογή του μικρότερου παιδιού επειδή θα βρίσκεται στον ίδιο χώρο με το αδελφάκι του είναι στοιχεία που αξίζει να ληφθούν υπ’ όψιν.
  • Ποιος είναι ο μέσος όρος του χρόνου συνεργασίας των εκπαιδευτικών με το σχολείο; Είναι σταθερό το προσωπικό ή αλλαζει συχνά; Προφανώς κάποιες μετρημένες αλλαγές είναι απαραίτητες για την εύρυθμη λειτουργία του παιδικού σταθμού αλλά εγώ θα προβληματιζόμουν με ένα σχολείο που αλλάζει το βασικό προσωπικό κάθε χρόνο. Αφενός θεωρώ ότι με αυτό τον τρόπο οι δασκάλες δεν προλαβαίνουν να “μάθουν” τα παιδιά, να δεθούν ως ομάδα, να συνηθίσουν το στυλ του σχολείου και να εξελίξουν τις διαδικασίες του, αφετέρου η αλλαγή του προσωπικού κάθε χρόνο ενδεχομένως φανερώνει κακή κρίση κατά τη διαδικασία της πρόσληψης ή δυσάρεστες συνθήκες εργασίας.
  • Υπάρχει πρόβλεψη για συναντήσεις – workshops για τους γονείς; Πολλά σχολεία οργανώνουν π.χ τακτικές συναντήσεις με επιστημονικούς συνεργάτες όπως ψυχολόγους. Πέρα από τη γνώση που αποκτάς σε αυτές, είναι και μία ιδανική ευκαιρία για να γνωρίσεις τις άλλες μαμάδες του σχολείου και να συζητήσετε τους προβληματισμούς σας.
  • Επιτρέπεται οι δασκάλες του σχολείου -αν το επιθυμούν- να κάνουν babysitting εκτός των ωρών εργασίας τους; Για τους γονείς που δεν έχουν σταθερή βοήθεια από τον οικογενειακό τους κύκλο κάτι τέτοιο αποτελεί μεγάλη ευκολία. Το παιδί είναι εξοικειωμένο με τη δασκάλα, η δασκάλα “ξέρει” το παιδί κι έτσι η όλη διαδικασία γίνεται ευκολότερη (και ο γονιός έχει μια ανησυχία λιγότερη).
  • Ποιο είναι κατά προσέγγιση το ετήσιο έξτρα κόστος για εκδρομές – επισκέψεις – θεατρικές παραστάσεις κλπ;
  • Εάν το σχολείο παρέχει μεταφορά ποιοι κανόνες ασφαλείας τηρούνται στο σχολικό; Πρόκειται για καινούριο – σύγχρονο όχημα; (Συνήθως το σχολικό είναι παρκαρισμένο απ’ έξω οπότε θα έχεις μια εικόνα)
  • Κάθε πότε καθαρίζονται – απολυμαίνονται τα παιχνίδια;

Η δική μου εμπειρία από τον παιδικό σταθμό – νηπιαγωγείο:

Έγραψα παρα πάνω για το τετράδιο ενημέρωσης, που θεωρώ πολύ σημαντικό αλλά σκεφτόμενη την εμπειρία μου από τον παιδικό μας σταθμό τα τελευταία χρόνια θέλω να προσθέσω μερικά ακόμα στοιχεία που ίσως έχουν αξία:

  • Η ευελιξία: Είναι μεγάλο πράγμα να ξέρεις ότι σε μια εκτακτη ανάγκη μπορείς να βασιστείς στο σχολείο και ότι υπάρχει μια σχετική ευελιξία στις διάφορες καθημερινές διαδικασίες. Αν για παράδειγμα χαλάσει το αυτοκίνητό σου να μπορείς να εξυπηρετηθείς από το σχολικό κατόπιν συνεννόησης ή αν μείνεις από μπαταρία στο δρόμο να μπορεί να μείνει μια δασκάλα με το παιδί μεχρι να καταφέρεις να βρεις λύση κ.ο.κ. Ειδικά αν δεν έχεις άλλη βοήθεια αυτό είναι πολύ βασικό.
  • Οι εξωσχολικές δραστηριότητες: Το πρόγραμμα του δικό μας σχολείου συμπεριλαμβάνει και μια σειρά από εξωσχολικές δραστηριότητες όπως π.χ κολύμβηση, καράτε, αθλήματα πράγμα που θεωρώ μεγάλο plus αφενός γιατί “γλιτώνει” τους γονείς από το απογευματινό τρέξιμο (το οποίο είναι ακόμα πιο δύσκολο αν υπάρχει μεγαλύτερο ή μικρότερο παιδάκι που έχει διαφορετικές ανάγκες) και αφετέρου γιατί το κόστος έτσι είναι συνήθως χαμηλότερο.
  • Οι επισκέψεις και οι θεατρικές παραστάσεις: Ξέρω πως κάποιοι γονείς προτιμούν να αποφεύγουν τις εξωσχολικές επισκέψεις, προσωπικά όμως θεωρώ ότι είναι μεγάλος πλούτος για τα παιδιά. Ο Γιώργος γυρνά πάντα ενθουσιασμένος, γεμάτος νέες γνώσεις και εικόνες και (πολύ σημαντικό!) τα παιδιά μαθαίνουν να κινούνται και να συμπεριφέρονται σε αυτούς τους χώρους.
  • Η διευθύντρια: Σας έγραψα ότι με τη δική μας διευθύντρια κάνουμε πλέον και παρέα αλλά αυτό δεν αναιρεί το ότι εξ αρχής μου είχε κάνει εντύπωση για τη hands – on φιλοσοφία της. Η ίδια είναι καθημερινά στο σχολείο, διδάσκει στην τάξη και ξέρει τα πάντα για το κάθε παιδί. Όσες φορές έχει χρειαστεί η συμβολή της στα καθημερινά μικρο-θέματα που προκύπτουν στην τάξη είναι ουσιαστική και αποτελεσματική. Επειδή δε είναι και η ίδια μητέρα έχει μια πιο πρακτική κατανόηση της καθημερινότητας με τα παιδιά.
  • Η επικοινωνία με τις δασκάλες και η ειλικρινής ενημέρωση: Δεν είχα ποτέ κανένα ουσιαστικό παράπονο από τις δασκάλες που έχουμε συνεργαστεί, το αντίθετο. Είχα σε όλες μεγάλη εμπιστοσύνη και ο Γιώργος τις λάτρευε. Κάτι που θεωρώ όμως πολύ σημαντικό είανι ότι εξ’ αρχής είχα ξεκαθαρίσει ότι θέλω να με ενημερώνουν για τα πάντα με ειλικρίνεια και να μην ανησυχούν για το αν κάτι θα με δυσαρεστήσει. Δεν είναι λίγα τα σχολεία που αποφεύγουν τις “δύσκολες” συζητήσεις για να μην δυσαρεστήσουν τους γονείς και να μη δημιουργούνται εντάσεις αλλά μακροχρόνια αυτή η τακτική δεν βοηθά κανέναν.
  • Η εξοικείωση: Στον παιδικό σταθμό τα παιδιά μαθαίνουν να δοκιμάζουν νέα πράγματα, να είναι ανοιχτά σε νέες γνωριμίες, να παίζουν μαζί και να συνυπάρχουν. Προσωπικά θεωρώ ότι ένας από τους λόγους που ο Γιώργος δεν ζήλεψε καθόλου όταν γεννήθηκε η μικρή του αδερφή είναι ότι είχε εξοικειωθεί με  την έννοια “αδελφός – αδελφή” στο σχολείο και βλέποντας τους φίλους του που είχαν ήδη αδελφάκια ανυπομονούσε κι εκείνος για τη στιγμή που θα γινόταν μεγάλος αδελφός!

Είμαι από τις μαμάδες που είναι πολύ υπέρ του παιδικού σταθμού από όλες τις απόψεις αλλά αναγνωρίζω ότι ενδεχομένως να μην ταιριάζει σε όλες τις οικογένειες ή όλα τα παιδιά. Εφόσον αποφασίσεις να κάνεις το βήμα είναι πολύ σημαντικό να βρεις ένα χώρο που να σου αποπνέει εμπιστοσύνη και να ταιριάζει στο στυλ σου. Στην επιλογή παιδικού σταθμού – νηπιαγωγείου το παν είναι να νιώθεις ότι το παιδί σου είναι σε καλά χέρια γι αυτό μη διστάσεις να μιλήσεις ειλικρινά με τους υπεύθυνους και να εκφράσεις τις προσδοκίες και τις πεποιθήσεις σου. Η επίσκεψη στο χώρο και η κουβέντα που θα κάνεις είναι το καλύτερο κριτήριο για την επιλογή σου γι αυτό εκμεταλλεύσου τα όσο μπορείς για να πάρεις μια συνολική εικόνα. Από εκεί και πέρα, η προσαρμογή ίσως να πάρει λίγο χρόνο αλλά αξίζει!

 

Όπως πάντα περιμένω τις ιδέες σας αλλά και τις προτάσεις σας για τα επόμενα posts. Θέλω το περιεχόμενο που δημιουργώ να σας αρέσει και να σας βοηθάει οπότε μη διστάσετε να μου στείλετε τα αντίστοιχα requests στο Instagram. Με βρίσκετε ως @elenapakou. Σας περιμένω!

 

Καλή αρχή!

Διάβασε ακόμα:

No Comments

Leave a Comment